Pochyl się nad kartką, usłysz jak oddycha.
Weź do ręki pióro jak miecz zaostrzone.
Kartka leży pusta, spokojna i cicha -
Czytaj z niej wspomnienia dawno utracone.

Wbij w tę kartkę pióro - twój miecz tak wspaniały.
Krople krwi wypłyną wprost z rozdartej bieli.
Pozwól by po kartce powoli spływały,
Kapiąc do kielicha. Niech napełnią kielich.

Następnie naczynie, gdy pełne się stanie,
Opróżniaj aż na dnie ujrzysz swe odbicie.
A kiedy o świcie nowy dzień nastanie
Będziesz miał świadomość - piłeś swoje życie.

Dawid Kain